Söyleyecek birşeyim yokmuş gibi
Kafam ayık diye çıkmaz mı ağzımdan yanlışlıkla da olsa
Senden hiç haz etmediğim
Çok var zamana mağlup gelmiş anlamınıda yitirmiş
İsyan edip sonrada vazgeçilmiş
Gece yatmadan önce sana ithaf ettiğim deftere çizilmiş
Sessiz kelimelerim
Ben söyleyemediklerime doyuyorum şimdi şimdi
Sen başkalarına
Buna alıştım mı dersin
Sen de hiç mutlu değilsin esasında
Yapma.
Biliyorum artık çok zor
Her sefer bir tokat elinden
Akbabanın elindeki cansız bedenim
O da ben değilim
İsimlerimiz bile yanlış bizim
Arkamı dönup baktığımda o sendin
Uzanan yanımda
Sessizce döktüğüm o gözyaşı hala yastığında
Gitmek isteyipte her seferinde yapamayışıma
Git derken gelmelerine boyun eğişime
Susuyorum işte tam bu yüzden
Söylersem inanırsın belki yalanlarıma
İnanma.








--
dreaming dreams no mortal ever dared to dream before.
/edgar allan poe: the raven
Previous PageNext Page